ยายยิ้ม

ยายยิ้ม หญิงร่างเล็ก หลังงุ้ม ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสมชื่อ อาศัยในบ้านไม้ที่เกือบเสร็จท่ามกลางป่าเขา จ.พิษณุโลก อยู่ลำพังอย่างเดียวดาย ห่างไกลผู้คนและเงียบสงัด

เมื่อ 20 ปี ก่อน ยายมีบ้านอยู่ที่อำเภอพรหมพิราม พร้อมลูกหลาน ตอนนั้นลูกชายคนเล็กตั้งใจจะมาบุกเบิก ทำมาหากินบริเวณที่อยู่ปัจจุบัน
แต่ด้วยปัจจัยหลายอย่าง ทั้ง ความไกล ไข้ป่า และความลำบาก ส่งผลให้ลูกชายของยายเลือกที่จะไปขับรถแท๊กซี่ใน กทม.

และไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ และการไม่อยากเป็นภาระลูกหลานหรืออื่นๆ ยายยิ้มจึงตัดสินครั้งสำคัญ อาศัยอยู่ที่บ้านในป่าผืนนั้น เป็นต้นมา

ลูกหลานขอร้องให้ยายกลับมาอยู่บ้านแต่ยายไม่กลับ ลูกหลานจึงได้แต่มาเยี่ยมยายเป็นระยะรวมถึงการนำเสื้อผ้าผ้าห่ม ข้าวสารอาหารแห้งมาให้ยาย ลูกชายคนที่ยังอยู่ในอำเภอพรหมพิรามบอกว่า “แม่เขาจะบอกว่าไม่ต้องเอามาให้มากนะ ในชีวิตเขา แม่เขาไม่เคยอยากได้อะไรเลย เคยถามเขาก็บอกว่า เขาพอแล้ว สมัยยังเด็กบ้านเราจนกันมาก พ่อก็ตายตอนที่เรายังเล็ก ๆ แต่แม่คนเดียวก็หาเลี้ยงลูกได้ มานึกดูแกต้องทำงานหนักมาก แม่ถึงเน้นสอนให้เข้มแข็งหนักเอาเบาสู้ไม่เลือกงาน”

ตลอดระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมาท่ามกลางขุนเขา ยายไม่มีนาฬิกา แต่ทุกเวลาล้วนมีคุณค่า การมีชีวิตอยู่ของยายหมดไปกับการปลูกต้นไม้
ทำฝายเล็ก ๆ ที่ยายได้อาศัยในยามหน้าแล้ง และยังเป็นสายธารหล่อเลี้ยงบรรดาสัตว์และต้นไม้บนผืนแผ่นดินนี้ และตั้งใจถวายในหลวงและพระราชินี ยายรักในหลวงและพระราชินีมาก

กิจวัตรประจำวัน ตื่นแต่เช้า จุดธูปไหว้พระ เก็บมุ้ง กระย่องกระแย่งมาจุดฟืนหุงข้าว ตักข้าวสุกแรกเก็บไว้ ตักข้าวกินกับน้ำพริก หรือ ปลาแห้งที่เก็บไว้ลงมากวาดลานบ้าน ซักผ้า หาบน้ำที่ลำห้วย ออกไปหาฟืนหาไม้ มาเก็บไว้

ก่อนจะคดข้าวใส่กล่อง น้ำพริก ใส่ย่าม สวมที่ขาดวิ่น ใช้พร้าแทนไม้เท้าเวลาเดินข้ามห้วย ข้ามหนอง เข้าไปในป่าลึก ผ่านฝายเล็กๆ หรือคันนาที่ยายทำไว้ 11 ฝาย เป็นคันดินที่ยายใช้ “จอบกับใจ” ค่อยๆขุดขึ้นมา กลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆกักเก็บน้ำพอให้สัตว์เล็กได้มาอาศัย ต้นไม้ชุ่มชื่น ระหว่างนั้นก็เอาข้าวมาโปรยให้สัตว์ในแอ่งดินกันทำคันดินนี้เสร็จ ก็เข้าไปลึกเรื่อยๆ ที่ละฝาย ทีละฝาย เวลาแต่ละวันผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ เหนื่อยก็พัก แล้วก็เดิน กลับบ้าน ชีวิตยาย เป็นไปอย่างเรียบง่าย

ทุก ๆ วันพระ ยายจะเดินลงมาจากเขา ด้วยระยะทางเกือบ 8 กิโล บวกกับวัยชราของยาย จึงทำให้ยายใช้เวลาใน การเดินทางกว่า 3 ชั่วโมง
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ศรัทธาของยายเสื่อมถอยลง ลำพังคนหนุ่มสาวจะให้เดินขึ้นลงเขา สัก 7-8 กิโลเมตร ยังเล่นเอาเหงื่อตก แต่สำหรับยายยิ้มถือเป็นกิจวัตรสม่ำเสมอทุกวันโกน วันพระเพราะไม่ว่าฝนจะตกฟ้าจะร้อง ยายก็ต้องไปถึงวัดไม่เคยขาด

ระยะทางไกลที่เต็มไปด้วยหล่มโคลน ถนนเป็นร่อง ขรุขระ ยายยิ้มจะออกเดินเท้าจากบ้านตั้งแต่เช้ามืด เหนื่อยก็พัก ถึงวัดกี่โมงไม่รู้
รู้แต่เมื่อถึงวัดก็เปลี่ยนชุดชาว สวดมนต์ ปฏิบัติธรรม ทำความสะอาดวัดทำบุญ เมื่อกลับจากวัด แกก็จะมานับวันหลังจากนั้นไปถึงวันโกนวันพระอีกทีก่อนที่เดินกลับบ้านในป่า ยายเลือกใช้ชีวิตเพียงลำพังและใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวอย่างมีความสุขอีกครั้ง

เราขาดในสิ่งที่ยายยิ้มมี นั่นคือ ความพอเพียง ความศรัทธา ความไม่โลภ เรามีในสิ่งที่ยายขาด นั่นคือ ความทุกข์

ทำอาหาร

พิธีกร : ฝนตกเปียกไหม
ยายยิ้ม : ก็หลบๆเอา ไม่ลำบาก อย่าคิดว่ามันลำบาก

พิธีกร : เสื้อผ้า ขาดแล้วยังใส่อยู่
ยายยิ้ม : ลูกหลานเข้าเอามาให้ ใส่ไว้เขาจะได้บุญ

พิธีกร : ลูกหลานอยากให้ไปอยู่ด้วยกัน
ยายยิ้ม : ไม่ใช่ว่าจะไม่พึ่ง แต่ให้หมดค่าก่อนค่อยพึ่ง ป่วยไม่สบายไม่มีแรงค่อยพึ่งเขา

พิธีกร : ทำฝายไปให้ใคร
ยายยิ้ม : ให้ในหลวงพระราชินี ท่านเป็นถึงเจ้าแผ่นดินยังทำงาน เราก็ต้องทำให้ท่านบ้าง.. ส่วนสิ่งที่ทำในหลวงไม่เห็นผีสางเทวดาก็เห็น

พิธีกร : ได้ประโยชน์อะไรจากฝาย
ยายยิ้ม : ในหลวงบอกมีฝายมีน้ำ มีป่า มีปลาเล็กเป็นอาหารนกอีกทีรวมถึงได้ใช้ยามหน้าแล้ง

พิธีกร : กลัวล้มไหมเวลาเดินไปไหน
ยายยิ้ม : กลัวแต่ก็ต้องทำ ทำแล้วมีความสุข

พิธีกร : เหนื่อยไหมที่ทำมา
ยายยิ้ม : เหนื่อย แต่ทำแล้วมีความสุข

พิธีกร : เดินไปวัดลำบาก เหนื่อยไหม
ยายยิ้ม : เหนื่อยก็พัก แล้วเดินต่อ ทางไปสวรรค์มันรก ทางไปนรกมันเรียบ เห็นพระก็หายเหนื่อย

พิธีกร : สรุปว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจ
ยายยิ้ม : คนอื่นว่าลำบากแต่ถ้าเราคิดว่ามันเป็นสวรรค์มันก็ไม่ลำบาก

พิธีกร : ยายมาทำบุญทุกวันพระไหม
ชาวบ้าน : ยายมาประจำแหละ ยายแกชอบทำบุญ ได้เบี้ยเดือน 500 แกยังทำบุญหมดเลย

พระ (กางมุ้งให้ยายนอนในศาลาวัด) : ไม่บาปหรอกยาย ช่วยๆกัน ดูแลกัน
ยาย (นั่งยิ้มด้วยความจำนน)
ยาย เอาเงินที่เก็บๆรวมถึงเงินที่ชาวบ้านให้ไว้มาทำบุญ
ยาย อวยพรให้และภาวนาให้คนที่ทำบุญด้วย
พิธีกร : ยายรู้จักเขาเหรอ
ยายยิ้ม : (ยิ้ม) ไม่รู้จักหรอก เห็นบอกว่าจะบวชก็เลยทำบุญ ให้ยายทำบุญนะ (สงสัยคงจะเป็นเงินที่ทางรายการให้)
พิธีกร : ทำเถอะยาย ไม่ว่าอะไรหรอก

พิธีกร : ยายมีของแค่นี้เหรอ (หยิบกระเป๋าใบเล็กที่บรรจุเสื้อผ้า หยูกยาที่จำเป็น บัตรประชาชน)
ยายยิ้ม : แค่นี้แหละเตรียมไว้ เวลาเจ็บป่วยขึ้นมา เอาไปใบเดียว คนอื่นจะได้ไม่ลำบากหา

พิธีกร : จะไม่เป็นการแช่งตัวเองหรือ
ยายยิ้ม : ยิ่งเจ็บ ยิ่งต้องพึ่งตัวเอง ยิ่งต้องเตรียมตัว

พิธีกร : เวลายาไปตัดไม้ไผ่ ทำฝายไม่เกินกำลังเหรอ เอาแรงมาจากไหน
ยายยิ้ม : หัวเราะเบาๆแล้วตอบว่า มันเกินกำลังอยู่แล้วล่ะ แต่ต้องมีความพยายามยายบอกวันนี้หมดแรง นอนพัก พรุ่งนี้แรงก็มาใหม่

พิธีกร : ยายยังขาดอะไรอีกในชีวิต
ยายยิ้ม : ยายยิ้มสมกับชื่อ แล้วตอบอย่างภาคภูมิใจว่า ขาดความทุกข์

นั่งทำไปก็น้ำตาซึมไปด้วยนะเนี่ย ยายยิ้ม เวลายิ้มแล้วคนเห็นมีความสุขมาก เหมือนอาเหล่าม่าที่เสียไปนานแล้วเลยครับ

รอยยิ้มที่สร้างสุขให้คนพบเห็น

ดูรายการตอนแรกได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=DMm18U0vAPg&feature=player_embedded
สามารถหาตอนที่เหลือในลิงค์ได้ครับ

suriyan
/proc = store information about Hardware of computer
/media = information about optical drive
/home/user = folder stored your files/folders, mydocument also here.
OS มีการติดตั้งโปรแกรมใช้งานพื้นฐานที่พอเพียงแล้ว น่าใช้งานมากๆ จะติดก็แต่ตัว illus นี่แหละที่ยังติดอยู่
Evolution mail = MS Outlook
program dictionary very good
downthemall = add on for firefox
Cooliris = images viewer and manage www.cooliris.com
start menu -> Ubuntu software center -> menu – edit ->software source เลือกแหล่งที่จะโหลดโปรแกรมใหม่
โปรแกรมปรับแต่ง effect -> simple-ccsm

About Open Source Software
MS Project =>Grantt Project, Openproj
Visio => Dia
Indesign => Scribus
VDO => avidemux
Autocad => Qcad
Illus => inkscape
ห้ามใช้ Open Office 3.1 has a serious bug about year in cal (thai – eng)

การติดตั้งโปรแกรมเพิ่ม
1. Software Center
2. synaptic (advance install)
3. download package file .deb แล้วค่อยติดตั้ง
install command > sudo apt-get install (software)
uninstall > sudo apt-get remove (software)

check software price: www.software.co.th

จัดหน้าเพื่อทำหนังสือแนะนำให้ใช้เรื่อง style เอาง่ายดีครับ

slideshare.net => search for more template

http://www.osdev.co.th/

Special features in Calc not in Excel
Easter egg

www.Openoffice.in.th

www.ubuntuclub.com

การเดินทาง กรุงเทพฯ-จันทบุรี (เจ้าหลาว)
สามารถเดินทางไปสามารถนั่งรถทัวร์ไปลงหาดเจ้าหลาวได้เลยนะครับ มีรถทัวร์ออกที่เอกมัยของเชิดชัยทัวร์ รถเที่ยว 8.00 กับเที่ยว 13.00 น.
ใช้เวลาเดินทาง 4 ชม. +- นิดเดียวก็ถึงที่หมาย ทำถนนช่วงก่อนเข้าเจ้าหลาว ถ้าเสร็จแล้วคงเร็วกว่านี้เยอะ
ขากลับก็ออกจากแหลมสิงห์ 8.00 กับ 13.00 น. เช่นเดียวกัน จะมาถึงท่ารถตะวันรอน คนที่พักที่เจ้าหลาวต้องมาขึ้นที่ตะวันรอนครับ ตอน 8.30 น. กับ 13.30 น. รถไม่เลทแน่ครับ ไม่รอด้วย ไม่มีคนขึ้นก็ผ่านเลยนะครับ
ค่ารถ 187 บาท กท.-เจ้าหลาว หาข้อมูลรถทัวร์ทั่วประเทศที่ รถทัวร์ไทยดอตคอม

ที่พัก
ผมอ่านรีวิวของคุณ prettyguide ณ pantip.com ห้อง blueplanet ที่รีวิวมาฝากสมาชิกห้องบลูฯ ขอบคุณมากครับ เลือกสถานที่ที่หาดจะเล่นน้ำได้ เดินทางสะดวก ราคาไม่แพง แต่ไม่วุ่นวายเรื่องการกิน จึงเลือก newtravel beach resort ไปวันอาทิตย์กลับวันอังคาร นอน 2 คืน เป็นเรท workday เหลือ ห้องละ 1400 บาท แต่ถ้าจองผ่านเน็ตโอนเงินก่อนเหลือห้องละ 1200 บาท ราคานี้รวมอาหารเช้า ถ้ามีคนเยอะก็ได้กิน ABF ชุดใหญ่ตักไม่อั้น เช้าวันจันทร์มีทัวร์ English camp ของนักเรียนมัธยมอยู่ด้วยเลยได้กินตักไม่อั้น แต่อาหารก็ไม่หลากหลาย มีข้าวต้มปลา ข้าวผัดไข่ ไข่พะโล้ ผัดผักอีก 1-2 อย่าง สลัดผัก เครื่องดื่มก็ชา กาแฟ โกโก้ น้ำส้ม นม ขนมปังแผ่นปิ้ง ไข่ดาว ไส้กรอก ส่วนวันอังคารเหลือผมกับสาวเพียง 2 คนเท่านั้นที่เป็นแขกในโรงแรม โคตรเงียบเลยครับ เลยเลือกได้แค่ข้าวต้มปลาหรือชุดไส้กรอกไข่ดาว แต่ขนมปังกาแฟ ก็เติมได้ตลอด

แผนที่ของโรงแรมที่ทำไว้ในเว็บ ผมว่าดูยากไปนิดไปเขียนว่าสถานที่อยู่บริเวณปากน้ำแขมหนู ผมก็โชคไม่ดีได้รถที่เป็นรถที่มาแทน ทั้งคนขับทั้งพนักงานรถไม่รู้จักโรงแรมใดๆ เลย เพิ่งวิ่ง 2 วัน จึงบอกไปว่าโรงแรมอยู่ใกล้แขมหนู ดังนั้นจึงไม่ได้เพ่งมองป้ายที่พักในบริเวณเจ้าหลาวมากนัก คิดว่าไม่ใหญ่โตใกล้ๆ พอเดินถึงกันได้ จึงเลยไป ไปถึงแขมหนูคนขับก็ชะลอช้าๆ ช่วยมองป้าย ไม่เจอโทรกลับไปก็เลยมาไกลแล้ว นั่งรถเล่นไปแหลมสิงห์เลย แล้วก็นั่งรถคันเดิมที่ตีกลับกรุงเทพกลับมาครับ มาถึงที่พักก็บ่ายโมงกว่าๆ จากที่จริงต้อง 12.15

โรงแรมนี้มีสระว่ายน้ำครับ ดีด้วยนะ ห้องสันทนาการก็มีแต่ผมไม่ได้ไปดูครับ ร้านค้าในโรงแรมก็มี

อีกเหตุผลที่เลือกที่นี่เพราะ โรงแรมจะมีรถไปส่งแขกที่ท่ารถตะวันรอนด้วยนะครับ ดีจริงๆ ประหยัดเป็นร้อยเลยนะครับ ถ้าเหมารถเอง

รูปตึกที่พัก

ห้องสูทก็มี

ห้องธรรมดา มี 2 ขนาด deluxe seaview 1200-1400, super deluxe seaview 1900 ดูเรทในเว็บเขาเองนะ ก็ประมาณนี้แหละครับ ต่างกันที่ขนาด เข้าไปก็ห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้าเตียง ทีวีระเบียง

ป้ายหน้าโรงแรม

อาหารการกิน
อาหารเช้ากล่าวกันไปแล้ว มาอาหารในโรงแรมกันบ้าง มื้อเที่ยงกินในโรงแรมยังไม่รู้ว่าไปหาอะไรกินได้ที่ไหน กินที่เพลินทะเล ซีฟู้ด ราคาก็กลางๆ ค่อนไปทางสูง มี service charge 10%, VAT7% ด้วยนะครับ สั่งต้มยำถ้วยเล็ก ปูนิ่มพริกไทยดำ หมึกกระเทียม ข้าว 2 ดาวแดง 1 ขวด น้ำเปล่า 1 ขวด 780 บาท แพงว่ะ มื้อนี้ก็กินบ่ายสองโมงแล้ว อาหารไม่ค่อยอร่อยนัก แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายนะครับ กลางๆ ไม่ได้ประทับใจเป็นพิเศษ ช่วงเย็นก็ออกไปเดินหน้าที่พัก ออกจากที่พักเลี้ยวซ้ายไปเรื่อย ๆ เห็นแสงไฟ เยอะๆ เดินไปก็เจอร้าน ยายตุ๊ ซีฟู้ด ที่นั่งรถผ่านกลางวันคนเยอะมากกกกก ร้านนี้นี่เอง เอาไว้เป็นมื้อเย็นก่อนกลับ กลับมาที่พักกินมาม่าคนละถ้วยเพราะยังไม่หิว

เกี่ยวกับร้านยายตุ๊
ไม่ไกลจากโรงแรมน่าจะ 300 เมตร ได้ เดินมาเรื่อยๆ เงียบสนิทครับ แถวนี้ผมว่าคงนิยมเลี้ยงรอตไวเลอร์กันแหงๆ เพราะหมาพันธุ์ทางมีโครงร่างใหญ่แบบเจ้ารอตฯ ทั้งนั้นเลย ไม่ใช่รูปร่างแบบหมาข้างถนนในกทม. เดินไปก็เสียวไป หมาเยอะ แต่ก็ไม่เห่า มีออกมาเดินตามผมกับเพื่อนด้วยออกเสียงขู่แห่ เป็นระยะเดินตามมาสัก 50 เมตรได้ เรื่องนี้ไม่ประทับใจเลย
เพื่อนผมอยากกินกรรเชียงปูนึ่ง ก็สั่งมากินครับ ไม่ค่อยสดนัก น่าจะเป็นของแช่แข็ง ผิดกับที่ไปกินที่พัทยาเลย สั่งไปก็ กรรเชียงปู 2 จาน หมึกย่าง 1 ปลากระพงนึ่งซิอิ้วตัวกลางๆ 1 กุ้งอบวุ้นเส้น ข้าว 2 โซดา 3 น้ำแข็ง 1 ถัง 780 บาท คงไม่ต้องเทียบ
ยายตุ๊ใจดีครับ เพื่อนผมบ่นเรื่องหมา ขากลับยายให้พนักงานเอามอเตอร์ไซต์ไปส่ง ถ้าไปอีกผมก็คงจะไปพักที่เดิมแหละ
บรรยากาศหน้าร้านยายตุ๊

สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ
บริเวณหน้านิวแทรเวิล บีชนั้นก็มีร้านค้าครับ ซื้อของกินเล่น เครื่องดื่มได้ สบายๆ ครับ เป็นร้านชาวบ้านนะครับ
หน้าร้านยายตุ๊ฯ มีมินิมาร์ทใหญ่หน่อย ของก็เลยเยอะหน่อย

ที่พักอื่นๆ ที่เห็นและถามมานะครับ ไม่มีข้อมูลในเน็ต
แสนสุข รีสอร์ท ตรงข้ามกับร้ายยายตุ๊เลย เป็นบ้านหลังเล็กๆ เล็ก จริงๆ นะครับ เข้าไปก็เจอเตียงคู่ขนาดใหญ่ ทีวีแบบแขวนไว้ปลายเตียง ห้องน้ำอยู่หัวเตียงเลย มีน้ำอุ่น อ่างล้างหน้า ราคา 500 บาท วันธรรมดา ศุกร์ เสาร์ 700 บาท เสียที่ไม่มีหาดครับ จะลงหาดต้องเดินไปเข้าซอยข้างๆ รีสอร์ท ทางรกๆ หน่อย ผมไม่ได้เดินไปเพราะมืดแล้ว ยังใหม่อยู่นะครับ ถ้าคนไม่สนใจทะเลก็นอนได้เลย

อีกที่ก็ที่ตะวันรอนรีสอร์ทครับ เป็นรีสอร์ทเดียวกับท่ารถเลย มีทั้งแบบห้องเหมือนแฟลทนะครับ บ้านหลัง บ้านห้องแถว ราคาก็ 500 800 แล้วแต่แบบ หาดส่วนตัวไม่มี แต่เดินทะลุด้านหลังไปลงหาดได้ครับ สัก 150 เมตร
การกินน่าจะสะดวกนะครับ เห็นมีร้านอาหารเยอะแยะเลย แต่ที่ผมไปแถวนั้นมันวันอังคาร เหงามากมาย คนต่างถิ่นช่วงนั้นน่าจะมีแค่ ผมกับเพื่อน 2 คน
ที่ขึ้นรถทัวร์กลับท่ารถตะวันรอนรีสอร์ท

รูปบ้านพัก ห้องพักของตะวันรอน

ว่าด้วยเรื่องหาด
ที่นิวฯ นั้นมีหาดครับ เดินลงไปเล่นได้เลย สะอาด กว้างใหญ่มาก หาดแบบค่อยๆ ลาดลงไป ลงไปเล่นช่วงเย็นน้ำลงเดินสัก 100 เมตรเลย ช่วงน้ำขึ้นก็ติดโรงแรมเลยครับ ลงไปเล่นคงไม่ดีนัก

ไปไหว้รอยพระบาทเขาคิชฌกูฏ
จากหาดเจ้าหลาวไปถึงเขาคิชฌกูฏ ประมาณ 60 กิโลเมตรได้มั๊ง ใช้เวลาเดินทาง 45 นาทีครับ ผมเหมารถไปกลับ ได้ที่ราคา 1,000 บาท ดูจากราคากลางที่ได้ข้อมูลมาก็โอเคครับ มารับที่โรงแรมช่วงเช้า ออกเดินทาง 8.00 ไปถึงวันก็เกือบๆ 9 โมง เบอร์โทรก็ขอที่โรงแรมเอานะครับ
ค่ารถขึ้นเขา ขาขึ้นขาลง คนละ 200 บาทนะครับ
โชคดีมากครับตามที่คิดว่าไปวันธรรมดานักท่องเที่ยวไม่เยอะ เดินสบายๆ ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องเบียด รถขาขึ้นชั้นแรกนั่งรถยังร้อนๆ ชั้นที่ 2 นั่งไปสักพักอากาศเย็นสบาย ไปข้างบนนั้น อากาศไม่ได้ร้อนอะไรเลยนะครับ สบายมากๆ เรื่องไหว้อะไรยังไงเนี่ย ถ้าท่านไปถึงกันที่วัดมีแจกใบปลิวให้อ่านครับ ตามนั้นเลย ขึ้นไปข้างบนไม่ต้องกลัวเงียบ เจ้าหน้าที่เฮฮา ให้ข้อมูลกันไม่หยุดหย่อย รวมทั้งพระสงฆ์ที่คอยสวด คอยให้ความรู้ก็ไม่ขาดเสียงกันเลยทีเดียว
ผมว่าเดินกลางคืนยังน่ากลัวกว่าอีกนะ มีหลายๆ แห่งที่เดินยาก โดยเฉพาะช่วงลงผ้าแดง ลงมาถึงพื้นล่างก็ 15.20 โดยประมาณ สบายใจไปครับ ขอเอาไว้ถ้าสำเร็จตามที่ขอปีหน้าก็ต้องไปครับ ไม่ได้ขอโชคลาภนะ แต่ถ้าไม่ได้ที่ขอมีโอกาสไปเที่ยวอีกก็คงไปครับ
จุดถ่ายรูปอีกจุดหนึ่ง ปีนบันไดไม้ขึ้นไปครับ เป็นหินก้อนใหญ่มากกกกก

ปักกันทำไม ทำบ้างดีกว่าธูปห่อใหญ่มันหนักใช้ให้หมด

ไปวันธรรมดาเงียบมาก เดินสบายถูกใจจริงๆ

ลงแป้งกันซะขาวเลย

บรรยากาศ ณ จุดต่อรถ เจดีย์กลางเขา

หล่อมาได้พอใช้ตามด รูมอดอะไรไม่เยอะ แต่ต้นแบบที่เอามา copy คงไม่ดีนัก เพราะว่าแขน ขา ต่อไม่พอดีเลยสักชิ้น ต้องทำใหม่หมด

สุดท้ายจะแยกแขนสองข้างกับถอดหัวได้ เพื่อสะดวกในการขนย้าย ขาที่ทำติดไปเลยเพราะที่ได้ทดลองถอดเข้าถอดออกตอนรองพื้นไว้นั้นพบว่าถลอก อีกอย่างเพื่อความมั่นคงตอนตั้งโชว์

สีที่ใช้ ก็เรียกว่าใช้ของให้เหมาะกับงาน งานชิ้นใหญ่แบบนี้ขืนใช้พวกสีทำโมเดลโดยเฉพาะจนแน่นอน จึงใช้ของบ้านๆ ล้วนๆ สีเลย์แลนด์ สีวิน กรอกลงแอร์บรัชพ่นได้เลย
รองพื้น A42, Clear C75, Black, Silver L17, Metallic Silver L80, Win Pearl Gold, Candy Red P5

การพ่นสี รองพื้นดำ เงิน L-17, L80 เพื่อช่วยขับให้มีประกายวับๆ, ไฮไลท์เส้นหนาหน่อย, ทอง, แล้วก็กั้นเทปพ่นแดง ตั้งใจไม่ให้แดงสดเกินไป และไม่ทำให้เหมือนกับที่เขาทำขายครับ ก็สไตล์ผมแหละ เสร็จเรื่องสีก็พ่นเคลียร์เงา 2 รอบ ดูรูปเลยครับ ใครสนใจซื้อผมขาย 4,500 บาทครับ

จะ ทำราศีสิงห์ครับ เพราะข้อมูลชุดเยอะที่สุด รูปกล้ามนี่ผมก็นั่งดูเว็บนายแบบหล่อล่ำอยู่หลายวันค่อยๆเก็บไว้

เพิ่มเติมแล้วนะครับ 18/03/09 พ่นรองพื้นเพื่อเช็คงานแล้ว ใกล้จะได้ทำสีสักที

============updated 25 – 03 -09 ============================
มาแล้วลงสีไปบางส่วน แต่อากาศไม่เป็นใจ ไม่กล้าลงเคลียร์ กะจะย้อมสีอีกสักรอบให้ดูดีกว่านี้ ไว้อากาศแห้งๆ แล้วจะลงเคลียร์เพื่อย้อมสี

ส่วนลำตัวนั้นผมทำสีหลายรอบหลายชั้น มากกว่าจะพอใจ ใช้ทินเนอร์ของ mr.thinner กับสีกันเช่เลยออกมาเงาแว๊บไม่ต้องพ่นเคลียร์ ส่วนกางเกงเห็นด้านๆ แบบนั้นใช้ สีขายเลย์แลนด์กับสีน้ำเงินmr.color ผสมด้วยแมงมุม ก็ด้านโดยไม่ต้องเคลียร์ด้านเช่นกัน แต่พ่นเยิ้มไปบางส่วนเห็นดินร้าวเลย ไม่รู้จะแก้ไงแล้วก็จำไว้เป็นประสบการณ์

ส่วนสีทองก็จะใช้ ดำเงา -> เงิน -> เคลียร์เหลือง+ส้ม แต่ด้วยพื้นที่ใหญ่กับไม่ชำนาญ ออกมาด่างไปหมด แถมผสมสีไว้ไม่พอ มาผสมใหม่ไม่เท่าเดิม เลยไปซื้ออีนาเมลสีทองมาทาเอาเลย ก็เรียบดี

เมื่อคืนก็วอชตามกล้ามไปแล้ว จางๆ

ดูสีทองชัดๆ

============updated 18 – 03 -09 ============================
ขัดด้วยกระดาษทรายเบอร์ 800 เก็บงานนิดๆหน่อยๆ พ่นรองพื้นเลย์แลนด์จากกระป๋อง สองรอบ รอสว่างๆ ค่อยมาดูตำหนิเก็บงานรอบสุดท้าย (หวังว่างั้น) จะได้ทำสีกที

============updated 14 – 03 -09 ============================

โครงหลักๆ เสร็จหมดแล้วก็เหลือเก็บรายละเอียดกับเกลาสัดส่วนนิดหน่อยนะ อยากปิดงานเต็มทนแล้ว

ภาพรวมชิ้นส่วน ตัวนี้ผมปั้นแบบให้ถอดหน้ากากได้ด้วยครับ แขนก็ตัดออกมาแยกทำสี ยังทำส่วนแขนไม่เสร็จ

หัวมีรูไว้เสียบตัวเปลี่ยนมี 2 แบบคือเป็นเดือยไว้ยึดหน้ากาก กับเป็นปรอยผมหน้า

ติดผม

ใส่หน้ากาก

เต็มๆ ตัว

ชิ้นส่วน เสียเวลาทำหน้ากากนานมาก

จะพยายามให้เสร็จในเดือนนี้

กะว่าจะทำ 1/6 แต่ไปๆมาๆ น่าจะ 1/7 หรือ 1/8 ซะนี่ ใช้ดิน homespun ไปเกือบ 1/4 ของห่อเลยทีเดียว

ทำ ตั้งแต่พฤหัส-ศุกร์กลางคืน เสาร์ครึ่งวันอาทิตย์ทำทั้งวัน วันนี้ก็ทำตอนค่ำๆ ลำตัวผมเอาเศษอีโป้ที่หล่อไว้จะทำโครงงขาของตัวอื่นมาประกบกันติดกาวพอกดิน เป็นลำตัว ตอนทำไม่ได้ถ่ายรูปนะครับเพลินมาก แขนก็ทำอีโป้ไว้เป็นใส้ในเพื่อให้ถอดออกมาปั้นเกราะแขนได้สะดวก พร้อมแยกทำสีง่ายด้วย

วันหยุดว่างๆ ทำสเต๊กกินกันง่ายๆครับ เมื่อวันหยุดที่ผ่านมานึกสนุกและจากวีดีโอที่ดูไปพระเองทำสเต๊กกินเองดูง่ายจัง ทำบ้างดีกว่าเรา
สเต๊กหมูกับซุปใส อร่อยง่ายๆ ใน 1 ชม.

วัตถุดิบ

สำหรับ 1 ที่
หมูสันนอก (เหมาะแก่การทำสเต๊กครับ เพราะจะมีความเหนียวและมีชิ้นใหญ่) ชิ้นขนาดแล้วแต่พอใจ น่าจะประมาณ 1 ขีดได้นะ

• ซิอิ้วขาว 1 ช้อนโต๊ะ
• พริกไทยป่น 1/4 ช้อนชา (ผมชอบเผ็ด)

แค่นี้เอง หั่นหมูพอดีชอบแล้วฝานๆ มันสักหน่อยเพื่อให้สุกเร็วขึ้น หมักเครื่องไว้ด้วยกัน ไม่ต้องเข้าตู้เย็นนะ สัก 20 นาทีก็ทำได้เลย
กะทะก้นแบน ใส่น้ำมันนิดเดียวพอเคลือบกะทะได้ เตรียมหมูนำมาทอดเอาขึ้นจากชามหมักแผ่ไว้ โรยเกลือป่นนิดหน่อยพร้อมพริกไทย น้ำมันร้อนก็เอาลงทอดได้เลย สุกก็ตักขึ้นใส่จานตกแต่ง

ผมใส่แครอทดิบ หั่นเป็นชิ้นตามใจชอบแช่เย็นไว้ อร่อยมาก พร้อมกับมันฝรั่งจากการต้มซุป

วิธีต้นซุป หั่นผักทุกอย่างที่จะใช้ ผมใช้แครอท 1 หัว มันฝรั่ง 2 หัว หอมใหญ่ 1 หัว หั่นแล้วใส่หม้อใส่น้ำประมาณ 2 ถ้วยแกงจืด ต้มไปเลยสักครึ่งชั่วโมง ใส่ซุปก้อนคะนอไป 1 ก้อนครับ พอเดือดและผักนิ่มใส่เกลือป่น + พริกไทย ปรุงรสไปชิมไปนะครับ ได้ทั้งหมด 4 ถ้วย รูปซุปไม่ได้ถ่าย เอาไปลองทำกันได้ง่ายๆครับ

ร้านที่มองเห็นทำให้เดินเข้ามาเห็นจะเป็นข้าวแกง มีสองร้านติดกัน กับข้าวดูมากๆมายให้เลือกเยอะจริงๆ ดูน่ากินจัง อยู่ซอยที่เดินข้ามมาจากโอลด์สยามได้เลย

แต่เดี๋ยวก่อนข้างแกงอร่อยไม่ใช่เป้าหมายสักเท่าไร เงยหน้ามองขึ้นฟ้าไปมองเป็นป้ายข้าหมูแดงเข้าเก่า กี่สิบปีแล้วจำไม่ได้

ย้ำก่อนนะว่ารสนิยมทางอาหารของผมคงชอบออกแนวรสจัดหน่อย อีกทั้งก็ลิ้นใครลิ้นมันครับ แต่ผมกินมาแล้วรู้สึกแบบนี้ก็ขอลงไว้สักหน่อย

แวบแรกที่เห็นเก่าขนาดนี้ อยู่นานแบบนี้ต้องอร่อยสาดๆ แหง เดินไป อร่อยไหงตู้มันดูโล่งๆ หว่า สงสัยมาบ่ายเกินไป ตอนนั้นสักบ่ายสองได้นะ เอาวะคงอร่อยแหละ เรามาสายคงหมด ราคาตอนแรกมองไม่เห็นนะ เข้าไปนั่งกิน เอป้ายอะไรหว่า ตัวเล็กๆ อยู่หลังคนขาย หมูแดง 50 บาท จานเล็ก 40 บาท สงสัยจะหมูแดงล้วน ข้าวต่างหากราคานี้

แรกมาส่งอืมกินเก่งไม่อิ่มแน่ รสชาติ ไม่ค่อยชอบเลย น้ำราดมันก็กลางๆ จะเค็มก็ไม่เค็ม จะหวานก็ไม่หวาน หมูรึก็ธรรมดานี่หว่าไม่ได้รู้สึกอร่อยเป็นพิเศษอะไรตรงไหน หมูกรอบก็ดี ไม่เหนียวยังกรอบดีอยู่ แต่มีพิเศษตรงใส่ลิ้นมาด้วย 2 ชิ้นเล็กๆ น่าจะลิ้นหมูแหละนารสนี้ ก็มีพริกเขียวซอยไว้ให้กินกับข้าวหมูแดง ผมชอบข้าวหมูแดงซอยรางน้ำครับ ชอบน้ำราดรสแบบนั้น

คิดเงิน 50 + 2 บาทน้ำชา โอ้ รสชาตินี้กับราคานี้ คงไม่มากินอีกแล้ว ต้องบันทึกไว้กันลืม

ทั้งนี้ทั้งนั้นก็รสนิยมส่วนตัวนะครับ

รูปร้านถ่ายมาแต่ไม่ชัดกล้องมือถือห่วยๆครับ จากจุดที่ผมถ่ายถ้ามองไปที่ป้าย ทางขวามือของผมจะเป็นซอยที่มองออกไปเห็นดิโอล์ดฝั่งร้านขายปืนนะครับ ก็เรียกไม่ถูกว่าถนนอะไรซอยอะไร

ก่อนจะไปดูรูป เอาข้อมูลที่น่าสนใจมาฝาก จากเว็บบอร์ดของ subthananakorn.com ที่เราไปเที่ยวกับเขานั่นเอง
พระอารามหลวง

‘วัด’ ทั้งหมดทั่วประเทศแบ่งออกเป็น ๒ ลักษณะ คือ วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา และสำนักสงฆ์ วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาคือวัดที่มีอุโบสถเป็นที่ทำสังฆกรรม คำว่า วิสุงคามสีมา ในที่นี้หมายถึงเขตที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่สงฆ์เพื่อใช้เป็นที่สร้าง อุโบสถ ส่วนสำนักสงฆ์คือวัดที่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา จึงไม่มีอุโบสถ

ประเทศไทยเป็นประเทศที่ประชาชนส่วนใหญ่นับถือพระ พุทธศาสนา สถานที่ชุมนุมสำคัญของพุทธศาสนาสนิกชนหรือสถานที่ที่เป็นศูนย์กลางของพระ พุทธศาสนา ก็คือ วัด ในประเทศไทยมีวัดเป็นจำนวนมาก ประเภทของวัดแบ่งตามสภาพฐานะมี ๓ ประเภท คือ (๑) พระอารามหลวงหรือวัดหลวง (๒) วัดราษฎร์ และ (๓) วัดร้าง

พระอารามหลวงหรือวัดหลวง คือ วัดที่พระมหากษัตริย์ หรือพระบรมวงศานุวงศ์ เช่น สมเด็จพระราชินี สมเด็จพระยุพราช ทรงสร้างหรือทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นการส่วนพระองค์ พระราชทานเพื่อเป็นเกียรติยศแก่ผู้ต่ำศักดิ์ลงมาหรือแก่วัดเอง หรือมีผู้สร้างน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเป็นพระอารามหลวง รวมทั้ง วัดที่ประชาชนทั่วไปสร้างหรือบูรณปฏิสังขรณ์ และขอพระราชทานให้ทรงรับไว้เป็นพระอารามหลวงด้วย เช่น วัดราชโอรสาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพฯ วัดสุทัศนเทพวราราม ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ เป็นต้น

วัดราษฎร์ คือ วัดที่ประชาชนทั่วไปสร้างหรือบูรณปฏิสังขรณ์ ซึ่งได้รับอนุญาตให้สร้างวัดและประกาศตั้งวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายจากทาง ราชการแล้ว และช่วยกันทะนุบำรุงวัดสืบต่อกันมาตามลำดับ วัดราษฎร์ หมายถึง วัดทั้งชนิดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา และสำนักสงฆ์ซึ่งมิได้รับเข้าเป็นพระอารามหลวง เช่น วัดประสาทบุญญาวาส กรุงเทพฯ เป็นต้น

วัดร้าง คือ วัดที่ทรุดโทรมไม่มีพระสงฆ์พำนักอาศัยจำพรรษา ซึ่งทางราชการจะขึ้นทะเบียนเป็นวัดร้างไว้ วัดร้างเองโดยสภาพยังเป็นนิติบุคคลอยู่โดยสมบูรณ์ และหากบูรณปฏิสังขรณ์ได้อาจยกเป็นวัดมีพระสงฆ์ต่อไป เช่น วัดไชยวัฒนาราม จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นต้น

สถาบัน หลักของประเทศไทยประการหนึ่งคือ พระพุทธศาสนา อันเป็นศาสนาที่คนไทยกว่าร้อยละ ๙๐ นับถือมาแต่โบราณกาล ดังปรากฏในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงความตอนหนึ่งว่า

“พ่อขุน รามคำแหง เจ้าเมืองสุโขทัยนี้ ทั้งชาวแม่ ชาวเจ้า ท่วยปั่ว ท่วยนาง ลูกเจ้าลูกขุนทั้งสิ้นทั้งหลาย ทั้งผู้ชายผู้หญิง ฝูงท่วยมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงศีลเมื่อพรรษาทุกคน”

ดังนั้น พระมหากษัตริย์ไทยทุกยุคทุกสมัย จึงทรงถือเอาการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเป็นพระราชภาระที่สำคัญยิ่ง ดังเช่นพระราชปณิธานใน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ ๑ ที่ทรงประกาศพระปฐมบรมราชโองการก่อนขึ้นครองราชย์ว่า

“ตั้งใจจะอุปถัมภก ยอยกพระพุทธศาสนา
จะป้องกันขอบขัณฑสีมา รักษาประชาชนและมนตรี”

เมื่อ พระองค์ทรงดำรงสิริราชสมบัติได้ไม่นานก็ทรงสถาปนาวัดโพธิ์ อันเป็นวัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ขึ้นเป็นพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาวาส มีอาณาเขตกว้างขวางถึง ๕๐ ไร่ ประกอบไปด้วยพระอุโบสถ พระวิหารทิศ พระระเบียง พระวิหารคด พระมหาเจดีย์ และอาคารอื่นๆ อีกหลายหลัง มีความวิจิตรงดงามยิ่ง

และต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่ หัว ก็ได้ทรงบูรณะและปฏิสังขรณ์ให้งดงามยิ่งขึ้น พร้อมทั้งจารึกสรรพวิชาถึง ๘ หมวด ไว้ให้ประชาชนได้เข้าไปศึกษาหาความรู้ พระอารามหลวงแห่งนี้จึงเป็นสมบัติของชาติที่ล้ำค่า เป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวจากทุกมุมโลก เดินทางมาชื่นชมเป็นจำนวนมากไม่แพ้วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือวัดพระแก้วมรกต ซึ่งเป็นวัดในพระบรมมหาราชวัง อันถือว่าเป็นสุดยอดของงานศิลปกรรมของชาติไทย

พระ อารามหลวงในรัชกาลต่อๆ มาก็เพิ่มพูนขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ ซึ่งทรงเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง นอกจากจะทรงสถาปนาพระอารามหลวงขึ้นใหม่ ๓ พระอารามแล้ว ยังได้ทรงบูรณะและปฏิสังขรณ์พระอารามเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม จนอาจกล่าวได้ว่าดุจทรงสร้างขึ้นใหม่ รวมทั้งทรงสร้างวัดที่คงค้างอยู่ในรัชกาลก่อนทั้ง ๒ ประการนี้รวม ๑๗ วัด อีกทั้งทรงอุปถัมภ์การก่อสร้างและปฏิสังขรณ์วัดอื่นๆ อีกถึง ๓๓ วัด พระอารามหลวงที่ทรงสร้างเองและที่ผู้อื่นสร้างถวาย จึงเกิดในรัชกาลเป็นจำนวนมาก

ในปัจจุบันรัฐบาลพิจารณาเห็นว่าการยก ฐานะวัดราษฎร์ขึ้นเป็นวัดหลวง เป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยเชิดชูพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรือง ดังที่เคยมีประเพณีปฏิบัติมาแต่เดิมที่เจ้านาย ข้าราชบริพาร หรือประชาชน สร้างวัดถวายและพระมหากษัตริย์ทรงรับไว้เป็นพระอารามหลวง จึงได้ออกระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอาราม หลวง พ.ศ.๒๕๑๘

ตามระเบียบดังกล่าว มีเกณฑ์พิจารณาหลายประการ เช่น วัดราษฎร์นั้น ต้องเป็นวัดที่เป็นหลักฐานมีเสนาสนะถาวร มีปูชนียวัตถุที่เป็นโบราณสถานหรือโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ เป็นวัดสำคัญของท้องถิ่น หรือเป็นสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนาของทางราชการเป็นประจำ หรือเป็นวัดสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นวัดที่มีอายุ ๕๐ ปีขึ้นไป มีพระสงฆ์จำพรรษาตั้งแต่ ๒๐ รูปขึ้นไป ติดต่อกันเป็นเวลาตั้งแต่ ๕ ปี ขึ้นไปนับจากปีปัจจุบัน ฯลฯ

เมื่อนายอำเภอและเจ้าคณะอำเภอพิจารณา เห็นว่า วัดราษฎร์ใดมีลักษณะเข้าหลักเกณฑ์ดังกล่าว ก็จะทำรายงานขอความเห็นชอบขึ้นไปตามลำดับ จนถึงกระทรวงวัฒนธรรมและมหาเถรสมาคม แล้วจึงจะนำความขอพระราชทานยกวัดนั้นขึ้นเป็นพระอารามหลวงต่อไป

พระอารามหลวงแต่ละวัดอาจมีฐานะหรือระดับชั้นแตกต่างกันออกไป การจัดลำดับชั้นของพระอารามหลวงหรือวัดหลวงเริ่มมีขึ้นในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ เมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดระเบียบแบ่งชั้นพระอารามหลวงหรือวัดหลวงออกเป็น ๓ ชั้น คือ ชั้นเอก ชั้นโท และชั้นตรี แต่ละชั้นยังแยกระดับออกไปอีกหลายระดับ โดยมีสร้อยต่อท้ายชื่อวัดตามฐานะดังนี้

พระอารามหลวงชั้นเอก ได้แก่ วัดที่มีเจดีย์สถานสำคัญ วัดที่บรรจุพระบรมอัฐิ หรือวัดที่มีเกียรติอย่างสูง แบ่งออกเป็น ๓ ระดับหรือชนิด คือ

๑) ราชวรมหาวิหาร
๒) ราชวรวิหาร
๓) วรมหาวิหาร

พระอารามหลวงชั้นโท ได้แก่ วัดที่มีเจดีย์สถานสำคัญ หรือวัดที่มีเกียรติ แบ่งออกเป็น ๔ ระดับหรือชนิด คือ

๑) ราชวรมหาวิหาร
๒) ราชวรวิหาร
๓) วรมหาวิหาร
๔) วรวิหาร

พระอารามหลวงชั้นตรี ได้แก่ วัดที่มีเกียรติ วัดประจำหัวเมือง วัดสามัญ หรือวัดที่มีความสำคัญชั้นรอง แบ่งออกเป็น ๓ ระดับหรือชนิด คือ

๑) ราชวรวิหาร
๒) วรวิหาร
๓) สามัญ คือไม่มีสร้อยต่อท้ายชื่อวัด

แต่ การแบ่งชั้น แบ่งระดับนั้น คงจะทำให้เกิดความสับสนในการทำความเข้าใจของบุคคลทั่วไป ดังที่ผู้เรียบเรียงบทความนี้ไปพบพระอารามหลวงสำคัญในจังหวัดภาคกลางวัด หนึ่ง ท่านเขียนคำอธิบายว่า วัดนี้เป็นวัดพระอารามหลวงชั้นวรวิหาร ซึ่งคำว่าวรวิหารนั้น เป็นระดับไม่ใช่ชั้น และความจริงวัดนั้นเป็นพระอารามหลวงชั้นโท ระดับวรวิหาร ดังนั้นน่าจะทำความเข้าใจเกี่ยวกับชั้นและระดับหรือชนิดของพระอารามหลวงเป็น ความรู้รอบตัวไว้

การกำหนดแบ่งชนิดต่างๆ ของพระอารามหลวงเริ่มมีขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๕๗ ดังนี้

ราชวรวิหาร ได้แก่พระอารามที่พระมหากษัตริย์ สมเด็จพระราชินี หรือสมเด็จพระยุพราช ทรงสร้างหรือปฏิสังขรณ์เป็นการส่วนพระองค์

วรวิหาร ได้แก่พระอารามที่พระมหากษัตริย์ สมเด็จพระราชินี หรือสมเด็จพระยุพราช ทรงสร้างหรือปฏิสังขรณ์พระราชทานเป็นเกียรติยศแก่ผู้ต่ำศักดิ์ลงมา หรือแก่วัดเอง รวมทั้งวัดที่ประชาชนสร้างหรือปฏิสังขรณ์ และทรงรับไว้เป็นพระอารามหลวงควรยกเป็นเกียรติยศ จัดว่าเป็นวัดมีเกียรติ

ราชวรมหาวิหาร ได้แก่พระอารามชนิดราชวรวิหารที่เป็นพระอารามใหญ่โต และมีสิ่งก่อสร้างใหญ่โต

วรมหาวิหาร ได้แก่พระอารามชนิดวรวิหารที่เป็นพระอารามใหญ่โตและมีสิ่งก่อสร้างใหญ่โต

สามัญ ได้แก่พระอารามหลวงที่ไม่เข้าหลักเกณฑ์ดังกล่าว เป็นวัดที่ไม่มีสร้อยต่อท้าย

พระ อารามหลวงหรือวัดหลวงที่มีฐานะสูงสุด คือ ชั้นเอกพิเศษ ชนิดราชวรมหาวิหาร มีทั้งหมด ๖ วัด อยู่ในกรุงเทพมหานคร ๔ วัด คือ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม, วัดอรุณราชวราราม, วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ และวัดสุทัศนเทพวราราม ส่วนที่เหลืออีก ๒ วัดนั้นอยู่ต่างจังหวัด คือ วัดพระปฐมเจดีย์ จ.นครปฐม และวัดพระพุทธบาท จ.สระบุรี

ราชวรมหาวิหารชั้นโท มีเพียง ๒ วัด คือ วัดชนะสงคราม และวัดสระเกศ

ปัจจุบัน มีพระอารามหลวงทั่วประเทศ ๒๖๙ วัด อยู่ในกรุงเทพมหานคร ๙๐ วัด นอกนั้นกระจายอยู่ตามภาคต่างๆ ทั่วประเทศ (เมื่อปี พ.ศ.๒๕๕๐) นอกจากนั้นยังมีพระอารามหลวงอีกประเภทหนึ่งที่ควรกล่าวถึง คือ วัดประจำรัชกาล เท่าที่ถือปฏิบัติกันมามีดังนี้

วัดประจำรัชกาลที่ ๑ คือ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์)

วัดประจำรัชกาลที่ ๒ คือ วัดอรุณราชวราราม ราชวรมหาวิหาร (วัดแจ้ง)

วัดประจำรัชกาลที่ ๓ คือ วัดราชโอรสาราม ราชวรวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๔ คือ วัดราชประดิษฐ์สถิตมหาสีมาราม ราชวรวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๕ คือ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม ราชวรวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๖ คือ วัดบวรนิเวศวิหาร ราชวรวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๗ คือ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม ราชวรวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๘ คือ วัดสุทัศนเทพวราราม ราชวรมหาวิหาร

วัดประจำรัชกาลที่ ๙ น่าจะเป็นหนึ่งในสามวัดนี้คือ วัดโสธรวราราม วรวิหาร จ.ฉะเชิงเทรา, วัดญาณสังวราราม วรมหาวิหาร จ.ชลบุรี และวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก กรุงเทพฯ

ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติไทย ที่เติบโตเจริญรุ่งเรืองในเมืองไทยมากว่า ๒,๐๐๐ ปี นับ ตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา มาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเหตุผลสำคัญข้อหนึ่งที่พุทธศาสนาสามารถดำรงอยู่ได้มาเป็นเวลานานเช่นนี้ ย่อมเนื่องมาจากการทำนุบำรุงศาสนาของเจ้าแผ่นดิน หรือกษัตริย์ ซึ่งเป็นผู้นำประเทศ

ตลอด ยุคสมัยต่างๆ ที่ผ่านมา กษัตริย์ในแผ่นดินไทยแต่ละพระองค์ต่างก็ทรงมีความเลื่อมใส และให้การสนับสนุนพระพุทธศาสนามาอย่างต่อเนื่อง มีการสร้างวัดต่างๆ ซึ่งถือเป็นศูนย์กลางและศูนย์รวมจิตใจชาวพุทธขึ้นมากมาย

สำหรับใน แผ่นดินรัตนโกสินทร์ก็เช่นกัน กษัตริย์แต่ละพระองค์ก็ได้ทรงสร้างหรือบูรณปฏิสังขรณ์วัดต่างๆ ขึ้น ด้วยเหตุนี้ ในภายหลังเราจึงยกย่องให้วัดซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงมีความผูกพันเหล่านี้เป็น วัดประจำรัชกาลของแต่ละพระองค์

เหตุผลของการยึดถือวัดใดวัดหนึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลนั้น จุลภัสสร พนมวัน ณ อยุธยา ประธานชมรมสยามทัศน์ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ ได้ให้เหตุผลไว้ว่า

“วัด ซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลนั้น มักจะเป็นวัดที่พระมหากษัตริย์ท่านทรงสร้างหรือปฏิสังขรณ์ และให้ความสนใจกับวัดนี้เป็นพิเศษ หรือมีความผูกพันกับวัดนี้มากๆ เมื่อพระองค์สวรรคต พระบรมอัฐิก็จะถูกนำไปบรรจุอยู่ที่ฐานของพระประธาน แต่การประกาศว่าวัดไหนเป็นวัดประจำรัชกาลนี้ ไม่ได้มีการประกาศออกเป็นทางการ เพียงแต่เกิดจากการที่คนพูดกันว่าวัดนี้เป็นวัดประจำรัชกาลนี้ๆ และดูจากความผูกพันที่พระองค์ท่านทรงมีให้กับวัดนั้นๆ มากกว่า”

ในส่วนของความเป็นมาของการกลายมาเป็นวัดประจำแต่ละรัชกาลนั้น ก็นับได้ว่ามีความน่าสนใจไม่แพ้ตัววัดเลยทีเดียว ความจริงการสร้างวัดประจำรัชกาล ไม่เคยมีราชประเพณีที่ถือปฏิบัติกันมาแต่โบราณ พระมหากษัตริย์ทรงสร้างวัดก็เพื่อเป็นการบูชาพระพุทธศาสนา และเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงเหตุการณ์สำคัญๆ ด้วยก็ได้ เช่น เป็นสถานที่พระบรมราชสมภพ เป็นนิวาสสถานเดิมของพระราชบรรพบุรุษ เป็นอนุสรณ์แห่งชัยชนะในสงคราม ฯลฯ

การถือเป็นวัดประจำรัชกาลเป็นพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ ได้ อัญเชิญส่วนหนึ่งของพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๑ รัชกาลที่ ๒ และรัชกาลที่ ๓ ไปประดิษฐานไว้ที่ฐานพุทธบัลลังก์ พระพุทธปฏิมาประธานในพระอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดอรุณราชวรามราม และวัดราชโอรสาราม ตามลำดับ ดังนั้น จึงเป็นราชประเพณีที่ถือปฏิบัติสืบกันมาว่า เมื่อ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระองค์ใดเสด็จสวรรคต ก็จะอัญเชิญพระบรมราชสรีรังคารไปประดิษฐานไว้ที่วัดใดวัดหนึ่ง อันทรงสร้างหรือทรงเกี่ยวข้อง และถือเป็นวัดประจำรัชกาล

อย่างใดก็ตาม ในทางนิตินัย วัดประจำรัชกาลได้สิ้นสุดลงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ โดย ได้มีพระราชดำริว่า พระอารามหลวงในกรุงเทพมหานครมีเป็นจำนวนมากแล้ว และการสร้างวัดนั้นก็เพื่อประโยชน์ในทางศึกษาของเยาวชนด้วย เพราะการศึกษาของไทยแต่โบราณกาลมาก็เริ่มที่วัด ดังนั้น จึงทรงสถาปนา โรงเรียนมหาดเล็กหลวง หรือ โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย ในปัจจุบัน ขึ้นเพื่อแทนการสร้างวัดประจำรัชกาล และให้ถือว่าเป็นวัดประจำรัชกาลของพระองค์

การ กำหนดว่าวัดใดเป็นวัดประจำรัชกาลที่ ๖ รัชกาลที่ ๗ และรัชกาลที่ ๘ เพื่ออาราธนาเจ้าอาวาสวัดนั้นมาในงานพระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุ ประทานเนื่องในเทศกาลสงกรานต์ จึงเป็นการกำหนดโดยทางพฤตินัยเท่านั้น นอกจากนั้นในทางปฏิบัติยังมีความเข้าใจไม่ตรงกันในเรื่องวัดประจำรัชกาลที่ ๕ กล่าวคือ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จดำรงสิริราชสมบัติเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๑๑ ปีต่อมาคือปีพุทธศักราช ๒๔๑๒ ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เริ่มสถาปนา ‘วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม’ ทันที เพื่อเป็นวัดประจำรัชกาลตามพระราชประเพณี

ต่อ มาในปลายรัชกาล ได้ทรงสร้างพระราชวังสวนดุสิตขึ้นเป็นที่ประทับสำราญพระราชอิริยาบถนอกพระ บรมมหาราชวัง จนกระทั่งแปรพระราชฐานมาประทับเกือบเป็นการถาวร จึงทรงบูรณปฏิสังขรณ์ ‘วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม’ อัน เป็นวัดโบราณขึ้นอย่างวิจิตรงดงามยิ่ง เพื่อเป็นการทำผาติกรรมที่ใช้ที่ดินบางส่วนของวัดมาเป็นที่หลวง และทรงถือว่าวัดนี้เป็นวัดประจำพระราชวังสวนดุสิต ดังปรากฏในสร้อยชื่อของวัด และมีลายพระราชหัตถเลขาโปรดเกล้าฯ ไว้ว่า เมื่อ เสด็จสวรรคตแล้วให้อัญเชิญพระบรมราชสรีรังคารมาประดิษฐานไว้ที่วัดแห่งนี้ แต่ก็ไม่มีพระราชกระแสยืนยันว่าโปรดให้เป็นวัดประจำรัชกาล จึงถือกันในทางปฏิบัติว่า ‘วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม’ เป็นวัดประจำรัชกาลที่ ๕

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปก เกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ ได้ทรงปฏิบัติตามพระราชนิยมพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในการที่จะไม่สร้างวัดประจำรัชกาลขึ้นอีก ประกอบกับได้ทรงปฏิสังขรณ์วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามเป็นงานใหญ่ เมื่อมีการอัญเชิญพระบรมราชสรีรังคารจากประเทศอังกฤษกลับมายังเมืองไทยแล้ว จึงได้แบ่งพระบรมราชสรีรังคารส่วนหนึ่งอัญเชิญมาประดิษฐานที่แท่นชุกชีฐาน พุทธบัลลังก์พระพุทธอังคีรส พระประธานในพระอุโบสถ ดังนั้น จึงถือกันในทางปฏิบัติว่าวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามเป็นวัดประจำรัชกาลที่ ๗ โดยมิได้ไปลบล้างข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่กล่าวถึงแต่ประการใด

พระ อารามหลวงจึงเป็นการยืนยันถึงพระราชศรัทธาในพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีต่อพระ พุทธศาสนา อันเป็นแบบฉบับให้บรรดาพุทธศาสนิกชนชาวไทย ได้ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาในการสร้างและอุปถัมภ์ศาสนสถานให้เจริญรุ่งเรือง เป็นศูนย์กลางของประชาคมแทบทุกด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการอบรมบ่มนิสัยชาวไทย ให้เป็นคนดีมีศีลธรรม เป็นกำลังสำคัญของบ้านเมืองสืบไป

วัดกัลยาณมิตร จะอยู่ในรายชื่อวัดที่ทาง ททท.โปรโมตอยู่แล้ว ไปรอบที่แล้วยังทำในโบสถ์ไม่เสร็จ ตอนนี้เสร็จแล้ว สวยดีครับ มีพระประธานองค์ใหญ่ หลวงพ่อโตหรือซำปอกง

วัดปากน้ำภาษีเจริญ ไปที่นี่ก็สักการะ ร่างหลวงพ่อสด พระดังที่ท่านสร้างก็พระวัดปากน้ำ รุ่น 1 และ 2

วัดประดู่ฉิมพลี หลวงปู่โต๊ะ ต้นตำรับปลุกเสกพระปิดตา ท่านเป็นพระที่ในหลวงให้ความเคารพ นิมนต์ท่านไปในวังบ่อยๆ เวลามีงานของสงฆ์

วัดหงส์รัตนาราม

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดโพธิ์นั่นเอง วิหารพระพุทธไสยาสน์ ตอนนี้บูรณะภาพจิตรกรรมฝาผนังเรียบร้อยแล้ว

วัดเทวราชกุญชร จิตรกรรมฝาผนังสวยดีนะ

วัดศรีสุดาราม รูปหล่อสมเด็จพุฒาจารย์โต หรหมรังสี ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พระพิฆเนตรก็มีให้ไหว้กัน เจ้าแม่กวนอิม พระสังฆจายก็มีให้ไหว้ด้วย อ้อราหูยังมีเลย สุนทรภู่ก็เรียนที่นี่เมื่อสมัยยังเด็ก เดิมชื่อวัดชีปะขาว

วัดระฆังโฆษิตาราม คนเยอะมาก มาวัดนี้ทีไรเซ็งกับคนเยอะทุกทีไป

วัดอรุณราชวราราม วัดนี้มากี่ครั้งผมก็ไม่มีเบื่อ เพราะอากาศดีมาก สถานที่กว้าง กันเป็นสัดเป็นส่วนดีมาก เดินเรื่อยๆ ใจเย็นๆ ไปรอบหน้าผมจะขึ้นพระปรางค์ให้ถึงชั้นบนเลย

รูปคงเห็นกันบ่อยละ ยังไงไปดูรูปที่ผมถ่ายได้ใน slide show ที่นี่ครับ

ดูรูปก่อนนะครับ
ทำเสร็จแล้ว รอผลการตัดสิน แอบๆลุ้นนะครับ
งานไดโอรามาชุดนี้ ไอเดียมาจาก berserk ครับตอนปีศาจหมาดำ ประกอบด้วย 2 ตัวคือตัว hunter สั่งซื้อจาก e2046 ตอนลดราคา ได้มาจะส่งประเภท figure แต่ดูแล้วคงสู้ไม่ได้ เลยทำไดโอ ปั้นตัว monster มาเพิ่มซะเลย

นี่ระหว่างปั้นครับ

ดูรูปทั้งหมด

เวลาปั้นก็เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเต็มๆวันสองวัน

วิธีปั้น เผื่อเป็นไอเดียให้มือใหม่ด้วยกันครับ ลำตัวกลวงโบ๋ โดยเอาถุงพลาสติกครอบปากขวดขนาดที่ต้องการมันจะคล้ายทรงกระบอกเรียว ปากกว้างก้นแคบพอกด้วยอีโป้หนานิดนึงจะได้แข็งแรง แล้วก็เอาบัตรโทรศัพท์มาติดกาวปิดบนปิดล่าง ปั้นฟอย์ดเป็นก้อนสำหรับส่วนตัวหัวไหล่และตรงส่วนสะโพก แล้วก็พอกดินเยื่อกระดาษทับทั้งหมด ค่อยๆพอกทำลำตัวคนบนส่วนหัว ปาก ตา

แขนก็ลวดห่อฟอย์ดแล้วก็พอกดิน ประมาณนี้แหละ